اخبار > مصاحبه دکتر آفتاب اصغر استاد زبان فارسی با روزنامه پاکستان درباره جایگاه و اهمیت زبان فارسی


  چاپ        ارسال به دوست

مصاحبه دکتر آفتاب اصغر استاد زبان فارسی با روزنامه پاکستان درباره جایگاه و اهمیت زبان فارسی

" دوری از زبان و ادبیات فارسی       سرچشمه های معنوی ما را خشک کره است"

 

دکتر آفتاب اصغر یکم مارس 1940 م در شهر گجرات دیده به جهان گشود و آموزش ابتدایی را از همان شهر فرا گرفت.وی از دانشکده زمیندار مدرک لیسانس را اخذ نمود و مدرک کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی و اردو را از دانشکده خاور شناسی اخذ نمود.

وی در سال 1964م در دانشکده دولتی میانوالی آغاز به تدریس نمود. سپس وی برای اخذ دکتری زبان و ادبیات فارسی به ایران رفت.عنوان پایان نامه وی " تاریخ نویسی فارسی در هند و پاکستان " بود.

دکترآفتاب اصغر در سال 1967 م به عنوان استاد شعبه فارسی در دانشکده خاورشناسی دانشگاه پنجاب مشغول به تدریس شده و در سال 2000 م به عنوان رئیس بخش زبان و ادبیات فارسی باز نشسته شد.

وی پس از بازنشستگی در دانشگاه علوم مدیریت ( لمزLUMS) و آکادمی اقبال زبان و ادبیات فارسی را تدریس نمود.

هم اکنون دکتر آفتاب اصغر به عنوان رئیس کرسی فردوسی شناسی دانشگاه پنجاب مشغول به فعالیت می باشد.

علاوه بر پایان نامه دکتری ، " تاریخ مبارک شاهی،ارمغان کشمیر،ترجمه جلد سوم تفهیم القرآن مولانا مودودی ،کتاب وحدت با همکاری خانم ثمینه عارفه ،تاریخ افاغنه " از جمله تالیفات وی می باشند.

دکتر آفتاب اصغر این افتخار را دارد که در حال حاضر کلیه اساتید زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پنجاب و دانشکده   ایالت پنجاب شاگرد وی و دکتر سید محمد اکرم اکرام (اکرم شاه) هستند لذا اگر از دکتر آفتاب اصغر و دکتر اکرم شاه به عنوان پدر و شیخ استادان زبان فارسی در ایالت پنجاب یاد شود ، گزاف نگفته ایم.

جمهوری اسلامی ایران به منظور تقدیر و تشکر از فعالیت های علمی وی جوایز متعددی به ایشان اعطاء نموده است.

دکتر آفتاب اصغر از جمله بنیان گذاران بخش اردوی رادیو و تلویزیون در تهران می باشد و اخیراً در مسافرت خود به جمهوری اسلامی ایران مدال طلایی از آقای محمود احمدی نژاد رئیس جمهور دریافت نموده است.

از آنجایی که دکتر آفتاب اصغر برای گسترش زبان و ادبیات فارسی در پاکستان و گسترش اردو در ایران خدمات شایان و فراموش نشدنی را انجام داده است، روزنامه پاکستان با وی مصاحبه ای را به شرح ذیل انجام داده است :

س:در موردسفر علمی و پژوهشی خود اشاره بفرمایید؟

ج: امروز شما یک خدمتگزار زبان و ادبیات فارسی را برای مصاحبه فرا خوانده اید و این دعوت شما ، برای بنده بسیار باعث تقدیر و تشکر است. مجیب الرحمن شامی سردبیر روزنامه پاکستان ، چوهدری قدرت الله معاون سردبیر روزنامه پاکستان و شما مظهر دوستی زبان و ادبیات فارسی هستید و غالبا روزنامه پاکستان نخستین روزنامه ملی پاکستان است که زبان فارسی  را که زبان مورد پسند علامه اقبال و غالب است، شایسته توجه پنداشته اید.

امید واثق است این تلاش روزنامه ملی در خصوص ترویج این زبان فرهنگی ( فارسی) در پاکستان و آشنا سازی ملت  به اهمیت و ضرورت آن نخستین قطره باران محسوب گردد.

سفر علمی و پژوهشی بنده از دوران دانشجویی آغاز شده ولی آغاز رسمی آن دوران تدریس بنده می باشد و  این دوران تقریبا  محتوای بر50 سال می باشد.

بنده از سال 1964 م از دانشکده دولتی میانوالی آغاز شده و سپس در بخش اردوی صدا و برنامه ی ایران ،آموزش فارسی آن و تدریس بخش زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه پنجاب،دانشگاه علوم مدیریت،دانشگاه ملی فاست(FAST)، آکادمی اقبال پاکستان گرفته تا در کرسی فردوسی شناسی دانشگاه پنجاب می باشد که تاکنون هم ادامه دارد.

در دوران تدریس بنده بیشترین توجه خود را در جهت تالیف و تدوین کتب درسی فارسی و تعلیم و تربیت اساتید آینده متمرکز نمودم و در این راستا بنده 30، 35 سال از عمر عزیزم را صرف تدوین و روان سازی کتب درسی فارسی کلاس ششم تا دیپلم نمودم تا فردا کسی گله مند نشود که کتب فارسی و اساتید خوب وجود ندارد و در این اوضاع و احوال ما چطور زبان و ادبیات فارسی را فرا گیریم ؟ یادش بخیر ، علامه سید وزیر الحسن عابدی استاد عزیز بنده می فرمودند وظیفه استاد دانشگاه، بوجود آوردن یک دانشجو نیست بلکه تربیت استادان مجرب است که به حمد ا... بنده مو به مو به فرمایشات استاد عزیز عمل کرده و امروز استادانی مثل دکتر معین نظامی و دکتر محمد ناصر را تربیت نموده و وظیفه تربیت و اینگونه اساتید فارسی را به نحواحسن انجام دادم و حال این اساتید زنده بنده محسوب می گردند و امیدوارم شاگردان گرانقدر بنده در وطن عزیز پرچم زبان و ادبیات فارسی را سربلند نگه داشته و گلستان اردو را سرسبز نگه دارند و مانع تبدیل شدن زبان اردوبه زبان هندی خواهند شد. دریافت مرثیه ای را که امیر خسرو برای حضرت نظام الدین اولیا مرشد خود نگاشته است ،را می توان از جمله نخستین کاوش های تحقیقی بنده بشمار آورد، که در مجله تحقیق دانشگاه پنجاب به چاپ رسیده است.

این تحقیق را می توان از نادرترین و با ارزش ترین اثر در عرصه نظام شناسی و خسرو شناسی نامید ودریافت این مرثیه نظام نیز همانند کتاب" وامق و عذرا " را که ملک الشعرا عنصری وابسته به سلطان محمود غزنوی نگاشته است و خان بهادردکتر مولوی شفیع رئیس اسبق دانشکده خاور شناسی آن را دریافت نموده و به همت و همکاری استادگرامی علامه عابدی به چاپ رسیده است،حائز اهمیت است.

در راستای فعالیت های تحقیقی ، مجموعه مقالاتی را که بنده به مناسبت آغاز قرن پانزدهم هجری در مجله تحقیق دانشگاه پنجاب و کتاب فارسی" تاریخ نویسی فارسی" را نام برد و در این جا لازم به آن است از آنجائیکه این اثر را یک محقق غیر ایرانی نگاشته است ، دولت ایران آن را بهترین تالیف نثری سال قرار داده بود و در حال حاضر که بنده با اتفاق دکتر اسلم انصاری شاعر ممتاز فارسی و اردو ، بنا به تقاضای اقبال شناسان جهان فارسی( ایران،افغانستان و توران) مشغول به ترجمه اشعار کلیات اردو علامه اقبال از اردو به فارسی هستیم.

بنده عمداً بجای نظم به نثر و ترجمه فارسی به اردو و بالعکس بیشتر توجه نمودم و این هم یک حقیقت است که حاج سید جوادی رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و پروفسور میرزا منور اقبال شناس ممتاز پاکستان ترجمه های منظوم اردو به شعر فارسی اینجانب را مساوی با شعر اصیل قرارداده و تا کنون کتاب های متعدد ی را که بنده از زبان اردو به فارسی معاصر ترجمه نمودم در ایران چاپ شده و شهرت زیادی را کسب نموده اند و از آن جمله می توان از ترجمه  فارسی " تفهیم القرآن" مولانا مودودی را نام برده که در تاجیکستان با خط سریلیک در دست چاپ است.

در خصوص تالیفات برجسته اینجانب می توان به تاریخ مبارک شاهی اشاره کرد که از اتحادیه انجمن نویسندگان پاکستان جایزه ای به آن کسب نموده است. این کتاب ترجمه اردوی " تاریخی " که تقریبا شش قرن پیش نوشته شده بود .

بنا به درخواست آقایان اورسجی و خردمند روسای خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران-لاهور ، بنده  دو کتاب منثور و منظوم خود را یعنی  " تاریخ نویسی فارسی " را به مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای ( در زمان ریاست جمهوری شان) و دیگری "ارمغان کشمیر " را به جناب  آقای هاشمی رفسنجانی زمان تشریف آوری آنها به لاهور    تقدیم نمودم.

بنده این افتخار ویژه را دارم که دو اثر بنده به دو تن از ریاست جمهوری اسلامی ایران تقدیم شده و همچنین بنده در هنگام تشریف آوری دو تن از روسای جمهوری جهان فارسی زبان به لاهور از جمله حضرت آیت الله خامنه ای از ایران و سرادر داوود از افغانستان به عنوان مترجم رسمی انجام وظیفه نمودم.

به مناسبت سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی (ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران آقای مجیب الرحمان شامی سردبیر روزنامه پاکستان در یکی از ستون های خود و احساسات مردم پاکستان را راجع به امام خمینی(ره) ابراز نمود و زمانی که بنده ستون مذبور را بنا به درخواست آقای عباس فاموری ترجمه نمودم.

روزنامه ها و مطبوعات ایرانی آن را به عنوان سمبل ونشان دوستی ، هم فکری و همدلی مان به پایان دو کشور دوست و برادر ایران و پاکستان در" آرشیو آثار حضرت امام خیمنی (ره)" حفظ نمودند.

بنده در زندگی خود با روسای جمهوری فارسی زبان از جمله حضرت آیت الله خامنه ای ، هاشمی رفسنجانی و سردار داوود ملاقات نمودم ولی در نوروز گذشته به عنوان نماینده اساتید زبان و ادبیات فارسی در جشن نوروز در ایران شرکت نموده و با جناب آقای محمود احمد نژاد رئیس جمهور دلیر و شجاع جمهوری اسلامی ایران ملاقات نمودم و این ملاقات یکی از زیبا ترین و لحظات فراموش نشدنی عمر بنده می باشد.

س:علت گرایش شما به سوی زبان و ادبیات فارسی چیست؟

ج: بنده وابستگی به زبان های  دیگر به طور عمومی و به ویژه  زبان و ادبیات فارسی را از پدر بزرگوارم به ارث برده ام.

از آنجایی که بنده در یک خانواده پنجابی زبان به دنیا آمدم به طور ذاتی نخستین عشق بنده زبان و ادبیات اردو است که با توجه عقل ناقص بنده قرار بود اردو به عنوان زبان ملی و رسمی کشور قرار گیرد ولی صد افسوس که پس از گذشت 64 سال این خواب هنوز به حقیقت نه پیوست و امروز که آفتاب زندگی بنده بر لب بام است ( آفتاب زندگی بنده نزدیک به غروب است) به این امید زنده هستم که شاید سران کشور زود یا دیر، قولی را که در خصوص رسمیت شناختن زبان اردو ، به قائد اعظم دادند، وفا کنند.

س: زمانی مردم شبه قاره انس و محبت خاصی نسبت به زبان و ادبیات فارسی داشتند ولیکن امروز حیطه مقبولیت زبان و ادبیات فارسی هر روز نسبت به روز گذشته کم می شود. دلیل آن چیست؟ حال با توجه به وجود چنین وضعیتی، فرهنگ ما دچار چه ضررهایی می شود؟

ج:شما درست می فرمائید. این زمانی بود که مسلمانان اینجا حکومت می کردند در دهه آخر قرن اول هجری، محمد بن قاسم استاندار اموی فارس با لشکری مخلوط از سپاهیان عرب و عجم راجه دهر را در سند(پاکستان کنونی) شکست داد و سلطنت اسلامی را بنیاد نهاد و از آن زمان گرفته تا دوران سلطان محمود غزنوی (378 -412 هـ ) زبان رسمی این منطقه عربی و زبان و ادبیات فارسی زبان دوم منطقه محسوب می شد. طبق جغرافی دانان عرب در مناطق مکران و مولتان به زبانهای عربی و فارسی رایج بودند. در آن زمان سلطان محمود غزنوی پاکستان کنونی را یکی از ایالت های سلطنت غزنوی قرار داده و لاهور را که غزنه خورد نامیده می شد مرکز این ایالت قرار داد و در همان دوران نویسنده فارسی همانند سید علی هجویری مولف کشف المحجوب و شاعری مانند مسعود سعد سلمان در شهر لاهور به ظهور رسیدند.      از زمان تاجگذاری سلطان قطب الدین ایبک (602 هـ )  و آغاز دوران سلطنت مغول ها (932 هـ ) نه تنها در پاکستان بلکه در مناطق شمالی ، جنوبی و شرقی هند نیز زبان فارسی زبان رسمی رایج بود و تا رحلت اورنگ زیب عالم گیر یکی از بزرگترین پادشاهان مغولان قلمرو زبان فارسی از برمه تا بدخشان و از خلیج بنگال تا دریای عرب  گسترش یافت.   بعد از وفات اورنگ زیب تا تبعید بهادر شاه ظفر 1274 هـ آخرین پادشاه مغل به برمه ،بلکه در 50 سال پیش از استقرار دولت انگلیس زبان فارسی ، زبان رسمی منطقه محسوب می شد و زمانی که دولت انگلیس زبان انگلیسی را زبان رسمی منظقه قرار دادند " کسانی که انگلیسی بلد بودند عالم و فاضل دانستند و کسانی که دانش زبان فارسی بلد بودند جاهل پنداشته شدند."

زمانی بود که در دوران شاه جهان ، دهان دانشمندان زبان و ادبیات فارسی را با مروارید های گرانبها پر می کردند و به اندازه وزن شان به آنها طلا هدیه می کردند.

شاه جهان ،کسی که تاج محل را بنیاد نهاد، دهان قدسی مشهدی شاعر فارسی زبان ، کسی که نعت " مرحبا سیدی مکی مدنی العربی، دل و جان باد فدایت چه عجب خوش لقبی" را سرود است، را هفت بار پر از مروارید کرد و به بی       بدل خان ، که تخت طاووس را ساخت" به اندازه وزنش طلا هدیه کرد.

بزرگترین علت پیشرفت زبان و ادبیات فارسی در قاره سند و هند ( هند و پاکستان) این است که سلطنت اسلامی در طول قرنها از آن سرپرستی نمود و همچنین بارزترین دلیل سیر نزولی زبان و ادبیات فارسی در منطقه، عدم سرپرستی  و بی توجهی انگلیسی ها و فرزندان معنوی آنها نسبت به زبان و ادبیات فارسی می باشد و در سطح فرهنگی بزرگترین ضرر دوری از زبان و ادبیات فارسی این است که چشمه های معنوی فارسی ملت مان خشکیده شد و درنتیجه ما اکنون دچار همان وضعیتی هستیم که ترکیه پس از تغییر رسم الخط فارسی بدان دچار شده است.

نسل های جوان ما به دلیل بی بهره شدن از کیمیای سعادت، کشف المحجوب،اخلاق ناصری، اخلاق محسنی، عیار دانش، مثنوی معنوی،گلستان، بوستان و کلیات فارسی علامه اقبال ، گذشته خود را از یاد برده است.نوجوانان ما به دلیل آنکه میراث فرهنگی شان که در کتب فارسی نهفته است و آنها از دانش زبان و ادبیات فارسی محروم مانده اند، اکنون نمی دانند که فرهنگ غرب را برگزینند یا از آداب و رسوم هندی پیروی کنند.

حال به منظور آشنایی بیش از پیش نوجوانان و جوانان با گذشته درخشان خود وهمچنین احیای فرهنگ اصیل گم گشته خویش ، بایستی در اسرع وقت به طورعمومی کتب فارسی و به ویژه کتبی فارسی را که در این منطقه نگاشته شده اند را برای استفاده عمومی به زبان اردو ترجمه شود و در این راستا همه ی بخش های زبان و ادبیات فارسی که در دانشگاه های پاکستان وجود دارند باید واحد ترجمه را در بخش های خود تاسیس نموده و بیش از پیش نسبت به ترجمه کتاب های فارسی، اعم از همه ی موضوعات ، اقدام نمایند.

اغلب مردم ترجمه را از جمله کارهای پایه دوم محسوب می کنندولی به نظر بنده با توجه به اهمیت ترجمه نسبت به کارهای تالیفی به مراتب بیشتر است زیرا ترجمه باعث ایجاد پل ارتباطی بین،دو زبان،دو دوران و دو فرهنگ می شود.

س:حال با توجه به وضعیت کنونی ، آیا امکان دارد زبان و ادبیات فارسی بار دیگر احیا شود؟

با توجه به وضعیت کنونی ، اکنون زبان و ادبیات فارسی نمی تواند مقام و جایگاهی را که در سال 1857 م یعنی در دوران پایانی سلطنت پادشاهان مغول بلکه در آغاز دوران حکومت انگلیسی ها را داشت، دوباره کسب کند. زیرا بزرگترین علت آنکه چرا زبان و ادبیات فارسی نمی توان آن مقام و منزلت را دوباره حاصل کند این است که دختر زبان و ادبیات فارسی یعنی زبان اردو در آن دوران سن زیادی نداشت و می توان گفت کم سن بود ولی اکنون به لطف و کرم خداوند اکنون این زبان جوان شده و اکنون می تواند به نحو احسن از عهده ی مسئولیت های فرهنگی و تمدنی را که مادرش یعنی زبان و ادبیات فارسی بر دوش خود داشت، بر آید البته به قول علامه اقبال باز هم گیسوی بهم پیچیده زبان و ادبیات اردو به شانه زبان فارسی نیازدارد .

اکنون به دو دلیل عمده احیای زبان و ادبیات فارسی امری ضروری است

1-    از آنجایی که در طی چهارده قرن گذشته کلیه خزانه های معنوی به زبان و ادبیات فارسی نگاشته شده اند. لذا تنها کلید این گنج معنوی گم گذشته و راه شناخت و بازیافت تاریخ مان ، زبان و ادبیات فارسی است.

2-    زبان و ادبیات فارسی تنها وسیله ارتباط مان با کشورهای همسایه ،دوست و برادر مان از جمله ایران ، افغانستان وتوران است.

رهبران انگلیسی مان برای دستیابی به اهداف خویش،عمداً مواد درسی فارسی را طوری تدوین کردند که دانشمندان و اساتید زبان و ادبیات فارسی ما نتوانند فارسی بخوانند یا صحبت کنند  زیرا آنها نمی خواستند که اساتید و دانشمندان ما هیچ گونه روابطی با جهان فارسی بر قرار سازند .

حال با توجه به اوضاع سیاسی کنونی و به منظور تلافی خطا های گذشته،گسترش و ترویج زبان و ادبیات فارسی گفتاری و نوشتاری امری ضروری است.

س: نظر شما در خصوص مشترکات زبانی، زبانهای فارسی و اردو چیست؟ آیا آهل اردو به ناچارند که زبان و ادبیات فارسی را فرا گیرند؟

ج: تقریبا چهارده قرن پیش زمانی که مسلمانان سند وهند ( مسلمانان پاکستان و هندوستان) وارد این سرزمین شدند  به زبانهای فارسی، عربی و ترکی صحبت می کردند و سپس بامخلوط شدن این سه زبان اصلی با زبانهای  محلی  ازجمله زبان سانسکریت،سندهی،بلوچی، براهوی ، پشتو و پنجابی ، زبان اردو و لهجه های مختلف آن بوجود آمدند و سپس زمانی که این زبان با آمیزش عربی و ترکی فارسی از منطقه سرهند عبور کرده و به منطقه هند رسید ، زبان هندوی یا هندی خوانده شد.

و در خصوص مشترکات زبان فارسی و اردو می توان گفت بیش از 60% واژه های اردو برگرفته از زبان و ادبیات فارسی می باشد و در کتابهای ادبی  همانند کتاب غبار خاطر که توسط مولانا ابولکلام نگاشته شده است، این نسبت بیشتر می شود.

در خصوص بقای زبان و ادبیات اردو می توان گفت همانگونه که برای زنده ماندن، وجود اکسیژن ضروری است ، دانستن زبان و ادبیات فارسی نیز به همان اندازه ضروری می باشد چنانچه اگر اردو را از فارسی جدا شود، اردو مبدل به زبان هندی که در هند رایج است تبدیل خواهد شد.

لازم به ذکر است سرود ملی پاکستان بجز از یک واژه " کا" به زبان فارسی است علامه اقبال بقول خودش شعر به زبان  فارسی نازل می شد و اشعار شان نسبت به زبان اردو بیشتر به زبان و ادبیات فارسی است.

میرزا غالب نسبت به اشعار اردو اش به اشعاری که زبان و ادبیات فارسی سروده است افتخار می کرد. اغلب تذکره های ابتدایی شعرای اردو به زبان و ادبیات فارسی است و شعرهای شاعران برجسته اردو، معمولاً برگرفته از شعر های زبان و ادبیات فارسی است و این نیز بزرگترین دلیل وجود مشترکات زبانی ، زبانهای فارسی و اردو و بیانگر ضرورت واهمیت زبان فارسی برای بقای زبان اردو می باشد.

س:عنوان پایان نامه دکتری شما " تاریخ نویسی فارسی در هند و پاکستان " می باشد، آیا این تاریخ نویسی با اصول جهانی مطابقت دارد؟

این کتاب به چاپ رسیده است و درکتابخانه های مختلف بخش های سند و هند شناسی و ایرانشناسی دانشگاههای جهان موجود می باشد.

در این جا آمار کتاب های تاریخ که در دوران سلطنت اسلامی تالیف شده اند نسبت به صد ها هزار کتاب که در آن زمان به زبان فارسی تالیف شده اند بیشتر است و بی تردید این کتاب تواریخ مطابق با معیارهای جهانی است و چنانچه کتب تاریخی همانند تاریخ قاسمی،طبقات ناصری، تاریخ علائی،تاریخ یمینی،تاریخ فیروز شاهی،تاریخ مبارکشاهی،تیمورنامه،بابر نامه،همایون نامه،اکبر نامه، جهانگیرنامه،شاهجهان نامه و عالمگیرنامه و....مطابق بامعیارهای جهانی نبودند به زبانهای انگلیسی ، فرانسوی و دیگر زبانهای اروپایی ترجمه نمی شدند.از دوران فتح سند توسط محمد بن قاسم (96) گرفته تا دوران تبعید بهادر شاه ظفر (1274/1857 م ) بلکه تا استقلال پاکستان (1947 م) پیوسته کتاب های تاریخ به زبان فارسی تالیف می شدند و اکنون ضروری است بخش های تاریخ دانشگاهها بایتسی گروهی از دانشجویان تربیت دهد که آنها پس از فارغ التحصیل ، بجای آنکه تاریخی را که انگلیسی ها در آن دست برده اند و صورت آن را مسخ نموده اند را تدریس نماید، تاریخ واقعی که به زبان فارسی است ،تدریس کنند.

س: در دانشگاههای ما اساتید تاریخ با زبان فارسی آشنا نیستند، آیا به نظر شما این موجب خسران و خسارت نیست؟

ج:این یک حقیقت تلخ و اندوهناکی است که در دوران حکومت اسلامی اساتید تاریخ ما از زبان فارسی بی بهره هستند. با توجه به آنکه همه ی کتب تاریخ آن دوران به زبان فارسی تالیف شده اند، اغلب اساتید تاریخ از کتب تاریخی فارسی دور شده و بر ترجمه های انگلیسی آنها انحصار می کنند لذا نه تنها آنها خودشان دچار گمراهی شده بلکه باعث گمراهی شاگردان خود نیز می شوند به همین دلیل نسل کنونی ما از تاریخ واقعی خود نا آشنا است لذا به منظور آشنا سازی آنها با تاریخ ملی خود بایستی تاریخ دوران سلطنت اسلامی را که مبنی بر زبان و ادبیات فارسی است،بر اساس متون فارسی تدریس نمود.

س: چرا ما با توجه به داشتن ارث گرانبهای تاریخی، از تاریخ رانده شده ایم؟ حال با توجه به این وضعیت آیا میتوان آن جایگاه از دست رفته خود را دوباره به دست آورد؟

ج: در زمانی که ما با تاریخ درخشان گذشته خود ارتباط داشتیم،با نگرش در آینه تاریخ ، آینده خود را تضمین نموده و آن را می ساختیم و هنگامیکه ما با تاریخ خود قطع رابطه کرده و دروس عبرت را فرا نگرفتیم ، تاریخ درخشان از ما روی برگرداند و به قول شما ما رانده تاریخ شدیم. بله ما می توانیم  در عصر حاضر جایگاه ازدست رفته خویش را دوباره کسب نماییم بشرطی که ما از تاریخ اسلام و تاریخ پاکستان به نحو احسن آشنا باشیم اگر این چنین شود ما می توانیم بار دیگر عظمت از دست رفته و شوکت گذشته خود را بار دیگر بدست بیاوریم.

س: شما در حال حاضر رئیس کرسی فردوسی شناسی دانشگاه پنجاب هستید، در خصوص کرسی فردوسی شناسی تا کنون چه پیشرفت هایی صورت گرفته است؟

ج:از آنجایی که آزادی و سلامتی دو کشور ایران و پاکستان وابسته به یکدیگر است بنا به تفاهم نامه ای که بین استاندار خراسان رضوی ایران و سروزیر ایالت پنجای پاکستان به امضاء رسیده است ، کرسی اقبال شناسی در دانشگاه مشهد و کرسی فردوسی شناسی در دانشگاه پنجاب تاسیس گردید و این کرسی از یک سال نیم قبل در دانشگاه پنجاب فعالیت خود را به صورت رسمی آغاز نموده است و در طول این مدت کارهایی از قبیل تعیین محل کرسی،تزیین ،توسیع،گرد آوری کتب و راه اندازی کتابخانه کرسی فردوسی صورت گرفته است.

اساسی ترین اهداف تاسیس کرسی مذکور گسترش فردوسی شناسی و ترجمه تحقیقاتی که در خصوص فردوسی و شاهنامه می باشد و همچنین ترجمه کتب های تاریخی ، که به زبان اردو بوده به زبان فارسی ترجمه گردد.

منبع : روزنامه پاکستان 25/9/2011

 


١٣:٥٦ - 1391/02/19    /    شماره : ١٨٠٢٣    /    تعداد نمایش : ٤٦٩٩


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





کلیه حقوق برای دانشگاه مجازی المصطفی(ص) محفوظ است.